Panawagan At Kaunting Paalala

I am calling the attention of some Pinays in FR (grubierF) para sa inyo ito.

Bago ko simulan ang panawagan at paalalang ito, gusto kong malaman ninyo na ito ay hindi ko gawa-gawa lamang at bukod sa lahat lalong hindi ko kagustuhang isulat ang magiging laman nito. Kong hindi dahil sa pakiusap ng isang dalagitang anak ng tega FR na nagpadala sa akin ng mensahe sa Friendster account ko, hindi mabubuo ang entry na ito.

Sumakit ang ulo ko kagabi sa kakaisip kong nararapat bang gawin itong balak kong gawin o hindi. Dahil ang magiging labas kasi, ay para akong nanghihimasok sa buhay ng may buhay. Nang mabasa ko ang sulat ng dalagita, ang reaction ko kaagad ay: “hmn, pakialam ko sa inyo”. Sinagot ko nga siya pero hindi talaga dibdiban dahil ayaw ko ngang makialam. Sabi ko sa kanya: Nun ja, lass mir bitte Zeit. Ich werde mal sehen was ich tun kann. “Please give me time. I will see what I can do”. Ayaw kong makialam pero hindi ko rin matiis at hindi kaya ng aking budhi na i-turn down siya. Oo nga, kong ang unang impresyon ang pagbabasihan, parang nagsusumbong lang ang naturang bata. But when I analyzed the content of her message, I clearly see that she is crying for help.

Nagmakaawa ito sa akin na kausapin ko raw ang kanyang inang “medyo” (subtly expressed) naligaw sa landas. Si nanay niyang nalulong sa barkada, mahjong, disco at kahahanap ng ibang fafa. Kaya daw silang magkapatid ay tuluyan ng napabayaan. Silang magkapatid din ang malubhang nagdurusa sa pangongotya ng kanilang mga classmates at mga batang kapitbahay. Dahil sa mga milagrong pinaggagawa ng kanilang ina. Inang halos hindi na umuuwi ng bahay at makikita nalang daw nila sa city na may kasamang Adam na sobrang bata sa kanya. Si Adam daw ay isa ding banyaga dito sa Alemanya, walang trabaho at wala pang papel kaya si nanay ang sumusuporta.

Oh mein Gott kind, was soll nur mit dir machen huh? Habt bitte keine Angst, ich werde dein Name nicht verraten. Auf keinen fall!

Well, posting this issue here might not be the right solution. Siguro iisipin niyo na gusto kong ipahiya ang tao. Nope I don’t want to disgrace her or them, no need, dahil ginawa na niya/nila ito mismo sa sarili niya/nila. Gusto ko lang ipaabot sa madla para mabasa din ito ng ibang ina na nawala rin sa landas. Continue reading

What A Whiner

I can understand if some people will say I am such a whiner, but don’t worry, I will not object to that. I really became a grumbler during the last few months. It is embarrassing but I just can’t help it. Well, I’m at menopausing age now so I guess this is the reason why I’m soooo moody. Whoa, how horrible! This is the moment I feared the whole time, but…it’s just the way it is.

Oh oh, now I should learn how to cope with my mood swings if I don’t want to become a witch one day with those moles on the nose.

Mood Swings

Image from Red Hot Flush

Hello world!

Thank you very much for visiting Kauderwelsch. This site is under heavy construction.
To those who came to download WordPress Themes – please visit DOWNLOAD AREA.

Sorry for the inconvenience, but I’m working behind the scene if time permits. This wont take long I promise, please bear with me.

Once again, thank you and see you soon!

Setimiento de Azucar

Before everything, I would like to thank you for all your lovely and heart warming birthday greetings. And thank you so much for your thoughfulness. You know, I have proven to myself that blogging or internet is not just a way of fast communication but also the greatest bridge to bring people together. Mabuhay kayong lahat and I love you all!

One week has passed since my birthday and here I am still feeling groggy, ewan ko kong bakit ang ulo ko ay parang walang laman. Yes, noon pa man, empty headed na akesh but this time mas empty pa kaysa empty. Siguro tira-tira pa ito ng aking flu na ang tagal mawala. Can you imagine, I was supposed to celebrate my 45th birthday with all the gloria gloria lavandera, but instead I spent the whole day wrapped up in bed. My nose and eyes were red…I was coughing like an old German Shepherd and I had 40° C fever.

The flu was brought by Gillian from the Kindergarten. Nagsimulang magkasakit ang bata ng Sunday, that was March 4. So ano pa nga ba ang gagawin ng isang mader kundi ang mag-stay ng bahay para alagaan ang anak. Two days after, si Fafa Gerd naman ang tinamaan. But hard headed as he is…he still went to work. Few hours later he came back home and said nothing…alam niya kasing tama ako pero ayaw pa ring makinig kaya hala sige magdusa siya. This time I am now nursing two patients…isang makulit at isang matigas ang ulo. Alam kong there is no scape kong ang influenza ay nakapagsimula sa loob ng bahay, but I was still hoping na sana hindi ako mahawa dahil nga sa darating na party. Aba! Tinamaan ng magaling, itinaon pang kaarawan ko mismo ako nagsimulang magkasakit. Continue reading

Turning Fourty Five!

that-little-girl.jpg

She’s indeed turning fourty five this coming Thursday, March 8, 2007.

Little aches, little pains
Something’s pounding in my brain.
I have this thing under my chin
I have strange wrinkles when I grin.

I have love handles, I think I have gout.
I think my hair is thinning out!
Sometimes I think I’m still “with it” that I still fit in.

And then I say “I remember when” or “Life’s too short”.
Or repeat a story I’ve already told.
Oh my gosh! I’ve gotten old!!
Continue reading