Panawagan At Kaunting Paalala

I am calling the attention of some Pinays in FR (grubierF) para sa inyo ito.

Bago ko simulan ang panawagan at paalalang ito, gusto kong malaman ninyo na ito ay hindi ko gawa-gawa lamang at bukod sa lahat lalong hindi ko kagustuhang isulat ang magiging laman nito. Kong hindi dahil sa pakiusap ng isang dalagitang anak ng tega FR na nagpadala sa akin ng mensahe sa Friendster account ko, hindi mabubuo ang entry na ito.

Sumakit ang ulo ko kagabi sa kakaisip kong nararapat bang gawin itong balak kong gawin o hindi. Dahil ang magiging labas kasi, ay para akong nanghihimasok sa buhay ng may buhay. Nang mabasa ko ang sulat ng dalagita, ang reaction ko kaagad ay: “hmn, pakialam ko sa inyo”. Sinagot ko nga siya pero hindi talaga dibdiban dahil ayaw ko ngang makialam. Sabi ko sa kanya: Nun ja, lass mir bitte Zeit. Ich werde mal sehen was ich tun kann. “Please give me time. I will see what I can do”. Ayaw kong makialam pero hindi ko rin matiis at hindi kaya ng aking budhi na i-turn down siya. Oo nga, kong ang unang impresyon ang pagbabasihan, parang nagsusumbong lang ang naturang bata. But when I analyzed the content of her message, I clearly see that she is crying for help.

Nagmakaawa ito sa akin na kausapin ko raw ang kanyang inang “medyo” (subtly expressed) naligaw sa landas. Si nanay niyang nalulong sa barkada, mahjong, disco at kahahanap ng ibang fafa. Kaya daw silang magkapatid ay tuluyan ng napabayaan. Silang magkapatid din ang malubhang nagdurusa sa pangongotya ng kanilang mga classmates at mga batang kapitbahay. Dahil sa mga milagrong pinaggagawa ng kanilang ina. Inang halos hindi na umuuwi ng bahay at makikita nalang daw nila sa city na may kasamang Adam na sobrang bata sa kanya. Si Adam daw ay isa ding banyaga dito sa Alemanya, walang trabaho at wala pang papel kaya si nanay ang sumusuporta.

Oh mein Gott kind, was soll nur mit dir machen huh? Habt bitte keine Angst, ich werde dein Name nicht verraten. Auf keinen fall!

Well, posting this issue here might not be the right solution. Siguro iisipin niyo na gusto kong ipahiya ang tao. Nope I don’t want to disgrace her or them, no need, dahil ginawa na niya/nila ito mismo sa sarili niya/nila. Gusto ko lang ipaabot sa madla para mabasa din ito ng ibang ina na nawala rin sa landas.

Ako ay nananawagan sa inyo mga NANAY na tega FR at hindi tega FR na medyo ang takbo ng buhay ay kahawig diyan sa isa (dalawa o tatlo). Ano mang milagro ang inyong gagawin wala akong pakialam. On behalf of your children hiling ko lang, huwag niyo namang kalimutan na meron kayong malaking pananagutan sa inyong mga anak. Sila ang unang naaapektohan, sila ang nagdurusa at nasaksaktan sa mga kabalbalang inyong pinaggagawa. Bigyan niyo naman ng galang ang kanilang pagkatao. Magwala na kayo kong gusto niyo pero hoy, bear in mind you have growing kids! Parang sodom and gomorrah na daw ang lagay niyo diyan?

Ako ay nagbabakasakaling na may kaunti pang tino natira sa isipan niyo. Tandaan niyo ito, nakasalalay sa inyo INA ang kinabukasan ng mga bata. Kayo INA ang dapat sanang magiging magandang halimbawa ng inyong mga anak. Mag isip-isip kayo habang may natira pang pagmamahal ang mga anak niyo sa inyo. Laging huli ang pagsisisi ika nga. Kaya bago tuluyang mawala sa iyo/inyo ang lahat…idilat niyo na ang inyong mga mata.

ICH APPELIERE HIERMIT AN EURE VERNUNFT, WACH ENDLICH AUF!!!