On Hiatus
To all my beloved blog friends. I wanted to let you know that I am going on blog HIATUS for a month or so. I am buried in webdesign work right now and so I really need to take a step back from blogging and get my priorities straight. This is what I have on my PRIORITY list at the moment. (THESE ARE THEMES FOR MY CLIENTS) 1 Personal Theme for Rachel - (accomplished) 1 Business Theme for KG - (accomplished) 1 Business Theme for Rheumatology Clinic - (on progress) 1 Personal Theme for Ria Stay put lang kayo habang ako ay
Read MoreView Comments (25)My First Collage
My Photoshop knowledge is limited to creating page layouts and some photo retouching or correction. This evening, I decided to do something different. I tried to create a collage using an old photo of mine and some brushes. The result is not that really bad, pwede na rin itong pagtiyagaan. Click image to enlarge.
Read MoreView Comments (11)Pissoire
Hey Monsieur, the pissoire is just around the corner. This was taken last July in Brussels. Ahhmn, I know I was not supposed to take picture for some obvious reason, yet the temptation was strong... P.S *Whisper Don't let the sign confuse you, I manipulated it of course. :D Please click the link below this line to view original image. Piss Mannequin
Read MoreView Comments (34)Panawagan At Kaunting Paalala
I am calling the attention of some Pinays in FR (grubierF) para sa inyo ito. Bago ko simulan ang panawagan at paalalang ito, gusto kong malaman ninyo na ito ay hindi ko gawa-gawa lamang at bukod sa lahat lalong hindi ko kagustuhang isulat ang magiging laman nito. Kong hindi dahil sa pakiusap ng isang dalagitang anak ng tega FR na nagpadala sa akin ng mensahe sa Friendster account ko, hindi mabubuo ang entry na ito. Sumakit ang ulo ko kagabi sa kakaisip kong nararapat bang gawin itong balak kong gawin o hindi. Dahil ang magiging labas kasi, ay para akong nanghihimasok sa buhay ng may buhay. Nang mabasa ko ang sulat ng dalagita, ang reaction ko kaagad ay: "hmn, pakialam ko sa inyo". Sinagot ko nga siya pero hindi talaga dibdiban dahil ayaw ko ngang makialam. Sabi ko sa kanya: Nun ja, lass mir bitte Zeit. Ich werde mal sehen was ich tun kann. "Please give me time. I will see what I can do". Ayaw kong makialam pero hindi ko rin matiis at hindi kaya ng aking budhi na i-turn down siya. Oo nga, kong ang unang impresyon ang pagbabasihan, parang nagsusumbong lang ang naturang bata. But when I analyzed the content of her message, I clearly see that she is crying for help. Nagmakaawa ito sa akin na kausapin ko raw ang kanyang inang "medyo" (subtly expressed) naligaw sa landas. Si nanay niyang nalulong sa barkada, mahjong, disco at kahahanap ng ibang fafa. Kaya daw silang magkapatid ay tuluyan ng napabayaan. Silang magkapatid din ang malubhang nagdurusa sa pangongotya ng kanilang mga classmates at mga batang kapitbahay. Dahil sa mga milagrong pinaggagawa ng kanilang ina. Inang halos hindi na umuuwi ng bahay at makikita nalang daw nila sa city na may kasamang Adam na sobrang bata sa kanya. Si Adam daw ay isa ding banyaga dito sa Alemanya, walang trabaho at wala pang papel kaya si nanay ang sumusuporta. Oh mein Gott kind, was soll nur mit dir machen huh? Habt bitte keine Angst, ich werde dein Name nicht verraten. Auf keinen fall! Well, posting this issue here might not be the right solution. Siguro iisipin niyo na gusto kong ipahiya ang tao. Nope I don't want to disgrace her or them, no need, dahil ginawa na niya/nila ito mismo sa sarili niya/nila. Gusto ko lang ipaabot sa madla para mabasa din ito ng ibang ina na nawala rin sa landas.
Read MoreView Comments (20)




