Before everything, I would like to thank you for all your lovely and heart warming birthday greetings. And thank you so much for your thoughfulness. You know, I have proven to myself that blogging or internet is not just a way of fast communication but also the greatest bridge to bring people together. Mabuhay kayong lahat and I love you all!
One week has passed since my birthday and here I am still feeling groggy, ewan ko kong bakit ang ulo ko ay parang walang laman. Yes, noon pa man, empty headed na akesh but this time mas empty pa kaysa empty. Siguro tira-tira pa ito ng aking flu na ang tagal mawala. Can you imagine, I was supposed to celebrate my 45th birthday with all the gloria gloria lavandera, but instead I spent the whole day wrapped up in bed. My nose and eyes were red…I was coughing like an old German Shepherd and I had 40° C fever.
The flu was brought by Gillian from the Kindergarten. Nagsimulang magkasakit ang bata ng Sunday, that was March 4. So ano pa nga ba ang gagawin ng isang mader kundi ang mag-stay ng bahay para alagaan ang anak. Two days after, si Fafa Gerd naman ang tinamaan. But hard headed as he is…he still went to work. Few hours later he came back home and said nothing…alam niya kasing tama ako pero ayaw pa ring makinig kaya hala sige magdusa siya. This time I am now nursing two patients…isang makulit at isang matigas ang ulo. Alam kong there is no scape kong ang influenza ay nakapagsimula sa loob ng bahay, but I was still hoping na sana hindi ako mahawa dahil nga sa darating na party. Aba! Tinamaan ng magaling, itinaon pang kaarawan ko mismo ako nagsimulang magkasakit. (more…)