V A T
Habang tumatagal ang stay ko dito, palalim at palalim naman ang dukot ko sa bulsa dahil sa mahal ng presyo. I was here 1 and a half year ago at napakalaki na ang ipinagbago ng mga presyo ng ibat-ibang bilihin. Dahil ako mismo ang namamalengke (siyempre may kasamang tega bitbit noh) kitang-kita ko talaga ang kaibahan. Like ang laking gulat ko ng tanungin ko ang tindero na nagtinda ng karneng baka. One hundred seventy po ang isang kilo sagot niya. Sabi ko naman: Aba bakit ang mahal? One hundred twenty lang yon last time ah. “Kailan po ba kayo huling namalengke?” Hehehe! Hindi na lang ako sumagot dahil medyo napahiya na si me.
Anyways, the fact that mahal na ang mga presyo ng bilihin recently ipinagplano pa ng gobyerno na itaas ang VAT. Para daw ito sa ikabubuti ng mga mamamayan. Sa ikabubuti nga ba ng mamamayan or para sa kanila? Sino ba ang niloloko ng mga ito? According to the current survey almost 40% na ang rate ng poverty dito sa Pinas. When they talk about poverty here ibig sabihin noon yon na yong wala na talagang makakain at mga mamamayang isang kahig isang tuka. What on earth is the purpose of raising VAT kong halos naghihingalo na ang mga tao? Kong sakaling matutuloy man ang pagtaas nito, di tataas din ang presyo ng mga bilihin. Samantalang ang mga sahod naman ay nanatili pa ring mababa. Por dios por santo, hindi na ba sila naaawa sa mga taong apektado nito?
This entry was posted on Saturday, February 19th, 2005 at 3:48 pm and is filed under Whatsoever. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.
My name is Beng and Kauderwelsch is my personal blog. I have three charming kids, two naughty cats, and a husband that I adore. I'm old but still ambitious, stubborn and well determined by nature. I am obsessive about things that interest me and that I care about. I am an entrepreneur at heart and my
yang puso mo mama..baka kailangan lang niyan bayaran na ni doc yung iyong visa para naman me laman ulit..hehe..alam mo ang ginawa ko noong huling umuwi ako, kumain ako ng kumain ng gusto ko..mag-isa kasi akong lumakad at naiwan ang aking mga rug rats at waswit dito..haaayy sarap palang mag-isa..nagagawa mo lahat ng gusto mo at napupuntahan mo lahat ng gusto mong puntahan..at na-meet ko lahat ng gusto kong bisitahin..o ingat ka lang..baka naman ma-vat ka diyan..
Mommy Ting, ang aking presyon ay tumaas na nga yata. Life is very expensive na ngayon dito. Yong pera ko ay nauuubos lang sa pagkain…matatakaw din kasing katulad ko ang aking mga kamag-anak. You konw how it is when relatives heard na nakauwi ka. Araw-araw parang may fiesta, dahil araw-araw din nila akong nilulusob dito. I haven’t touch my card yet dahil may cash pa naman ako. Siguro nahawa lang ako ng mga German na naging matipid na rin. Kaya it always hurts me when I shell out big amount of money just for nothing.
Re VAT, it didn’t affect me really…pero kawawa din naman ang mga tao, di vah? By the way, tutuo yang sinabi mo na kapag mag-isa ka lang na magbakasyon ay mas enjoy.
sinabi mo pa! kakaawa talaga tayo sa pinas! tapos halos puro contractual na lang ang trabahong nakukuha ng mga newly graduates.
oh, ano na latest sa yo? kumusta si gillian?
hello bok, kawawa nga sila dito but i’m wondering dahil puno pa rin lagi ang malls kahit nagkandahirap na ang mga tao. pati restaurants ay hindi zero, unlike in germany na nagsarahan na ang mga maliliit na boutique and restaurants dahil lugi ka kakulangan ng costumers.
gillian was sick, una siya ay nag LBM then last week naman siya ay nilagnat. lagi siyang may sakit dito kaya hindi rin ako masyadong nag enjoy. the reason why i am leaving philippines early than planned. we are scheduled to fly back to germany on the 3rd of march.